พจนานุกรม > ไทย อังกฤษ และ พุทศาสนา
พจนานุกรม
ไทย-อังกฤษ,ไทย-ไทย, อังกฤษ-ไทย และ พุทธศาสนา


พจนานุกรม ไทย-ไทย ราชบัณฑิตยสถาน ค้นความหมายของคำศัพท์

 มี 0 หมวด, มี 40,417 คำ, เปิดดูหน้านี้ 1,904,716 ครั้ง

 ค้นหาเพิ่มเติม



 พบ 40,417 คำ:

เตาะๆแตะๆ
ว. อาการที่เด็กเริ่มสอนเดิน เรียกว่า เดินเตาะ ๆ แตะ ๆ, กระเตาะกระแตะ หรือ เตาะแตะ ก็ว่า.

เตี้ย
ว. มีรูปร่างตํ่ากว่าปรกติ.

เตี๋ยม
น. ที่สําหรับใส่ข้าวเปลือกหรือของอย่างอื่นเช่นเกลือ หรือปูน เอาเสื่อลําแพนล้อมเป็นวงรอบแล้วยาด้วย ขี้ควาย.

เตี่ยว
น. ผ้าชิ้นน้อยยาวสําหรับคาดปากหม้อกันไม่ให้ไอร้อน ออกเวลานึ่งของ, ผ้าขัดหนอกผู้หญิงสําหรับซับระดูหรือ อยู่กระดานไฟ; ใบตองหรือใบมะพร้าวสําหรับคาดกลัด ห่อขนม เช่นห่อข้าวหมาก ห่อขนมตาล; (ถิ่น–พายัพ) กางเกง. ก. มัดด้วยผ้าเตี่ยว, คาดให้แน่น.

เตี้ยอุ้มค่อม
(สํา) น. คนที่มีฐานะตํ่าต้อยหรือยากจน แต่รับ ภาระเลี้ยงดูคนที่มีฐานะเช่นตนอีก.

เตี้ยตน
(กลอน) ว. ถ่อมตน.

เตาสูบ
น. เตาที่ใช้สูบลมพ่นถ่านให้ลุกเป็นเปลว.

เติ่ง๑
น. ที่สําหรับเทสกา รูปกระปุก ทําด้วยงาหรือไม้แข็ง มีรูข้าง ๆ สําหรับลูกออก.

เติ่ง๒
ว. อาการที่ค้างอยู่นานเกินควร ในคําว่า ค้างเติ่ง.

ยติ๑
น. ผู้สํารวมอินทรีย์, พระภิกษุ. (ป.; ส. ยติ, ยตินฺ).

ยติ๒
น. การหยุดเป็นจังหวะตามกําหนดในการอ่านฉันท์. (ป., ส.).

เตาไมโครเวฟ
น. เตาอบที่ใช้ไมโครเวฟทำให้ร้อน, เรียกสั้น ๆ ว่า ไมโครเวฟ. (อ. microwave oven).

เตาไฟ
น. ที่สําหรับก่อไฟหุงต้มอาหาร.

เตาทุเรียง
น. ชื่อเตาชนิดหนึ่ง สําหรับเผาเครื่องถ้วยชามและ เครื่องกระเบื้องต่าง ๆ ในจังหวัดสุโขทัยสมัยโบราณ.

เตินเต่อ
ว. สั้นหรือสูงเกินควร เช่น นุ่งผ้าสั้นเตินเต่อ นุ่งผ้า สูงเตินเต่อ, เต่อ ก็ว่า.

เติบ
ว. มากเกินสมควร เช่น กินกับเติบ.

เติบโต
ก. โตขึ้น เช่น ร่างกายเติบโต ต้นไม้เติบโต, เติบใหญ่ ก็ว่า.

เตาผิง
น. เตาที่ทําด้วยอิฐสําหรับก่อไฟผิงในหน้าหนาว.

เตาฟู่
น. เตาที่ใช้สูบลมพ่นนํ้ามันให้ขึ้นไปถูกไฟลุกเป็นเปลว.

เตละ
(แบบ) น. นํ้ามัน, นํ้ามันงา. (ป.).

เตลิด
[ตะเหฺลิด] ก. กระเจิดกระเจิง, แตกเพ่นพ่านไป, เพริด.

เตก
ก. ไสช้างให้เดิน, กะเตก ก็ว่า.

แตก
ก. แยกออกจากส่วนรวม เช่น แก้วแตก ชามแตก, ทําให้แยกออกจากส่วนรวม เช่น แตกสามัคคี แตก หมู่คณะ; คุมหรือควบคุมไว้ไม่อยู่ เช่น แตกฝูง ไฟ ธาตุแตก ใจแตก ตบะแตก; ปะทุ เช่น ถ่านแตก; ผลิ เช่น แตกกิ่งก้าน แตกใบอ่อน แตกหน่อ; ไหลออกมา เอง เช่น เหงื่อแตก เยี่ยวแตก ขี้แตก; มีรอยแยก, แยก ออกเป็นรอย, เช่น กําแพงแตก หน้าขนมแตก; เรียก ผู้อ่านหนังสือออกคล่องว่า อ่านหนังสือแตก, เรียก เสียงห้าวเมื่อเริ่มเป็นหนุ่มว่า เสียงแตก, เรียกอาการ ที่พูดจนแสบคอหรือตะโกนดังจนสุดเสียงว่า พูดจน คอแตก ตะโกนจนคอแตก.

โตก
(ถิ่น–พายัพ) น. ภาชนะทําด้วยไม้กลึง ไม้ไผ่สาน หวาย หรืออย่างเครื่องเขิน ส่วนบนลักษณะคล้าย ถาด ส่วนล่างเป็นตีนลักษณะเป็นวงแหวนมีขนาด เล็กกว่าถาดส่วนบน โดยมีซี่ไม้ลูกมะหวดประมาณ ๖ ซี่ปักที่ตีนค้ำถาดไว้ ใช้สำหรับใส่อาหารเป็นต้น, ขันโตก หรือ สะโตก ก็ว่า, ลักษณนามว่า ใบ หรือ ลูก; ภาชนะมีเชิงสูงรูปคล้ายพาน มีพื้นตื้นสําหรับวาง หรือใส่สิ่งของ มักทําด้วยโลหะ เช่น เงิน ทองคํา ทอง เหลือง, โต๊ะ ก็ว่า, ลักษณนามว่า ใบ หรือ ลูก. (รูปภาพ โตก)

แตกแยก
ก. แตกสามัคคี.

แตกระแหง
ก. แตกเป็นร่อง ๆ เช่น ดินแตกระแหง.

แตกร้าว
ก. บาดหมางหรือผิดใจกันจนติดต่อคบหากัน อย่างเดิมไม่ได้.

มตกภัต
[มะตะกะพัด] น. ข้าวที่ทําบุญอุทิศให้คนตาย. (ป. มตกภตฺต).

มตกภัต
ดู มต-, มตะ.

แตกมัน
ก. อาการที่มันของกะทิลอยขึ้นในเวลาเคี่ยว ในความว่า เคี่ยวกะทิแตกมัน.

แตกเงิน
ก. เอาเงินตราหน่วยใหญ่ไปแลกเป็นเงินปลีก หรือหน่วยย่อย.

แตกแตน
ก. แตกกระจาย, แตกไม่เป็นชิ้นเป็นอัน.

แตกแถว
ก. แยกตัวออกจากพวกด้วยการกระทำหรือ ด้วยความคิด.

แตกเนื้อสาว
ก. เริ่มเป็นสาว.

แตกเนื้อหนุ่ม
ก. เริ่มเป็นหนุ่ม.

มตกะ
[มะตะกะ] น. คนตายแล้ว, ผู้ตายแล้ว. ว. ของผู้ตายแล้ว. (ป.; ส. มฺฤตก).

มตกะ
ดู มต-, มตะ.

แตกหัก
ว. เด็ดขาดถึงที่สุดไม่ข้างใดก็ข้างหนึ่งเป็นได้รู้ดีกัน เช่น รบขั้นแตกหัก เจรจาขั้นแตกหัก, ฉาดฉานถึง ที่สุดไม่มีอะไรคลุมเครือ เช่น พูดแตกหัก.

แตกลายงา
ว. มีรอยปริตื้น ๆ ทั่วไปบนพื้นผิวของสิ่งใดสิ่งหนึ่ง เช่น ถ้วยชามแตกลายงา, ราน ก็ว่า.

แตกคอ
ก. หมางใจกันเพราะภายหลังเกิดมีความเห็นหรือ รสนิยมไม่ตรงกัน, แตกสามัคคี.

แตกคอก
ก. ไม่ปฏิบัติตามที่เคยทำกันมา.

แตกฉาน๑
ว. ชํานิชํานาญ, เชี่ยวชาญ, เช่น มีความรู้แตกฉาน.

แตกฉาน๒,แตกฉานซ่านเซ็น
ก. กระจัดกระจายไป.

แตกดับ
ก. ตาย.

แตกต่าง
ก. ไม่เหมือนกัน, ผิดกัน.

แตกตื่น
ก. แห่กันไปด้วยความตื่นเต้น ตกอกตกใจ หรือ อยากรู้อยากเห็น เป็นต้น.

แตกทัพ
ก. แตกกระจัดกระจายไปจากกองทัพ, พ่ายแพ้.

แตกฝูง
ก. ปลีกตัวออกจากหมู่, มีความประพฤติหรือ ความเห็นผิดแผกไปจากหมู่.

แตกพาน
ก. เริ่มเป็นหนุ่ม.

แตง
น. ชื่อไม้เถาล้มลุกหลายชนิดหลายสกุลในวงศ์ Cucurbitaceae เถามีขน มีมือเกาะ บางชนิด ยอด ดอก และผลกินได้ เช่น แตงกวา (Cucumis sativus L.) ผลเล็ก ใช้เป็นผัก, แตงไทย (C. melo L.) ผลอ่อนใช้เป็นผัก เมื่อสุกกินกับนํ้ากะทิ, แตงโม [Citrullus lanatus (Thunb.) Matum et Nakai] ยอดและผลอ่อนใช้เป็นผัก ผลแก่เนื้อมีรสหวาน, แตงร้าน (Cucumis sativus L.) เป็นแตงกวาพันธุ์หนึ่ง ผลโตกว่าแตงกวาธรรมดามาก, แตงหนู [Zehneria marginata (Blume) Keraud.–Aymo.] มีผลเล็กมาก.


Result Pages:      [1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12][13][14][15][16][17][18][19][20][21][22][23][24][25][26][27][28][29][30][31][32][33][34][35][36][37][38][39][40][41][42][43][44][45][46][47][48][49][50][51][52][53][54][55][56][57][58][59][60][61][62][63][64][65][66][67][68][69][70][71][72][73][74][75][76][77][78][79][80][81][82][83][84][85][86][87][88][89][90][91][92][93][94][95][96][97][98][99][100][101][102][103][104][105][106][107][108][109][110][111][112][113][114][115][116][117][118][119][120][121][122][123][124][125][126][127][128][129][130][131][132][133][134][135][136][137][138][139][140][141][142][143][144][145][146][147][148][149][150][151][152][153][154][155][156][157][158][159][160][161][162][163][164][165][166][167][168][169][170][171][172][173][174][175][176][177][178][179][180][181][182][183][184][185][186][187][188][189][190][191][192][193][194][195][196][197][198][199][200]