|
มี 0 หมวด, มี 40,417 คำ, เปิดดูหน้านี้ 1,891,126 ครั้ง
|
|
โทรคมนาคม
[-คะมะ-, -คมมะ-] น. การส่ง การกระจาย หรือการรับภาพ เครื่องหมาย สัญญาณ ข้อเขียน เสียง หรือการทําให้เข้าใจด้วยวิธีใด ๆ โดยอาศัยระบบ สายวิทยุสื่อสาร หรือระบบแม่เหล็กไฟฟ้าอื่น ๆ. (อ. telecommunication).
|
โทรทรรศน์
น. กล้องส่องดูสิ่งที่อยู่ไกลให้เห็นใกล้ เรียกว่า กล้องโทรทรรศน์, กล้องส่องทางไกล ก็เรียก. (อ. telescope).
|
โทโทษ
น. คําที่ใช้ไม้เอกโดยปรกติ แต่เปลี่ยนใช้ไม้โทเสียงเดียวกันในบท นิพนธ์ที่บังคับให้ใช้ไม้โท เช่น ง่าย เป็น หง้าย, พลั่ง เป็น ผลั้ง.
|
โทรทัศน์
น. กระบวนการถ่ายทอดเสียงและภาพได้พร้อมกันจากที่หนึ่งไป ยังอีกที่หนึ่ง โดยวิธีเปลี่ยนคลื่นเสียงและภาพให้เป็นคลื่นแม่เหล็ก ไฟฟ้าออกสู่อากาศ, เรียกเครื่องที่มีหน้าที่ดังกล่าวว่าเครื่องส่ง โทรทัศน์ และเรียกเครื่องที่มีหน้าที่เปลี่ยนคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าที่ได้รับ จากเครื่องส่งโทรทัศน์ให้กลับเป็นคลื่นเสียงและภาพตามเดิมว่า เครื่องรับโทรทัศน์. (อ. television).
|
โทมนัส
[โทมมะ-] น. ความเสียใจ, ความเป็นทุกข์ใจ. (ป. โทมนสฺส).
|
เทโพ
น. ชื่อปลานํ้าจืดชนิด Pangasius larnaudii ในวงศ์ Schilbeidae ไม่มีเกล็ด รูปร่างคล้ายปลาสวาย แต่มีจุดสีดําเด่นอยู่เหนือต้นครีบอก และพื้นลําตัวสีเรียบไม่มีลายพาดตามยาว พบชุกชุมตามแม่นํ้าในเขต ภาคกลางและลุ่มแม่นํ้าโขงขนาดยาวได้ถึง ๑.๓ เมตร.
|
โทรพิมพ์
น. ระบบโทรคมนาคมที่ใช้เครื่องรับส่งสัญญาณโทรเลขประกอบ ด้วยแป้นพิมพ์และแคร่พิมพ์ ลักษณะคล้ายเครื่องพิมพ์ดีดสามารถ รับส่งสัญญาณโทรเลขเพื่อพิมพ์เป็นตัวอักษรบนกระดาษพิมพ์และ ส่งตัวอักษรที่พิมพ์เป็นสัญญาณโทรเลขผ่านวงจรโทรเลขที่ต่ออยู่กับ เครื่องโทรพิมพ์นั้นได้. (อ. teletype).
|
เทเพนทร์
น. จอมแห่งเทวดา. (ส.; ป. เทวินฺท).
|
เทวระ
[เทวะ-] (แบบ) น. พี่ผัว, น้องผัว. (ป.).
|
เทวภาวะ
น. ความเป็น ๒, ความเป็นคู่; พยัญชนะที่ซ้อนกัน ๒ ตัว; ใช้ เทวภาพ ก็ได้.
|
เทวรูป
น. รูปเทพเจ้าหรือเทวดาที่เคารพนับถือ.
|
เทวโลก
น. ภูมิเป็นที่สถิตของเทวดา.
|
เทววาจิกะ
ว. ที่ทําด้วยกล่าว ๒ หน, ที่กล่าววาจา ๒ หน, ใช้เรียกสรณคมน์ในเวลา แรกตรัสรู้ว่า เทววาจิกสรณคมน์ แปลว่า สรณคมน์ที่เปล่งวาจาถึงรัตนะ ๒ คือ พระพุทธเจ้าและพระธรรมเป็นที่พึ่งที่ระลึก เพราะเวลานั้นยังไม่มี พระสงฆ์.
|
เทววิทยา
น. วิชาว่าด้วยพระเจ้าและความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับโลก. (อ. theology).
|
เทวศ
[ทะเวด] น. เทวษ.
|
เทวษ
[ทะเวด] น. การครํ่าครวญ, ความลําบาก. (ส.).
|
เทวสถาน
น. สถานที่ซึ่งถือว่าเป็นที่ประทับหรือสิงสถิตของเทพเจ้าหรือเทวดา, ที่ประดิษฐานเทวรูป.
|
เทวสุคนธ์
น. กลิ่นหอม ๒ อย่าง คือ กลิ่นที่เกิดจากรากบุนนาคและรากมะซาง.
|
เทวอ
[ทะเวอ] ก. ทํา, กระทํา. (ข. เธฺวอ).
|
เทว๑
[เทวะ-] (แบบ) น. เทวดา, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป., ส.).
|
เทวัญ
น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์.
|
เทวัน
น. พี่เขย, น้องเขย. (ส.).
|
เทว๒
[ทะเว-] (แบบ) ว. สอง, มักใช้ประกอบหน้าศัพท์อื่น. (ป. เทฺว).
|
เทวี
น. เทวดาผู้หญิง, นางพญา, นางกษัตริย์. (ป.).
|
เทวาคาร
น. ศาลพระภูมิ, ศาลเจ้า. (ส.).
|
แท็กซี่
น. รถยนต์รับจ้างสาธารณะ โดยสารได้ไม่เกิน ๗ คน. (อ. taxi).
|
แท็กซี่มิเตอร์
น. แท็กซี่ที่ติดตั้งมิเตอร์คํานวณค่าโดยสารเป็นระยะทางกับเวลา ตามอัตราที่ทางการกําหนด.
|
แท็งก์น้ำ
น. ถังนํ้าขนาดใหญ่ มักทําด้วยเหล็กชุบสังกะสี.
|
เท็จ
ว. ปด, โกหก, ไม่จริง.
|
เทวดา
[เทวะ-] น. พวกชาวสวรรค์ที่มีตาทิพย์ หูทิพย์ และกินอาหารทิพย์. (ป., ส. เทวตา).
|
เทวดาเดินหน
น. ชื่อเทวดาที่อยู่ระหว่างสวรรค์กับพื้นดิน.
|
เทวดายืนแท่น
น. เรียกรูปเทวดาที่วาดหรือปั้นในท่ายืนอยู่บนแท่นว่าเทวดายืนแท่น.
|
เทวทัณฑ์
น. อาชญาเทวดา, เทวดาลงโทษ, บางทีประสงค์เอาฟ้าผ่า.
|
เทวทูต
น. ชื่อคติแห่งธรรมดา ๓ ประการ คือ ชรา พยาธิ มรณะ.
|
เทวธรรม
น. ธรรมสําหรับเทวดา, ธรรมสําหรับทําบุคคลให้เป็นเทวดา คือ หิริ และ โอตตัปปะ.
|
เทวนะ
[เทวะ-] (แบบ) น. การเล่น, การเล่นสกา, การกรีฑา. (ป., ส.).
|
เทวนิยม
น. ลัทธิที่เชื่อว่ามีพระเจ้าผู้ทรงอํานาจยิ่งใหญ่พระองค์เดียว พระเจ้านั้น ทรงมีอํานาจครอบครองโลกและสามารถดลบันดาลความเป็นไปในโลก. (อ. theism).
|
เทวนาครี
[เทวะนาคะรี] น. อักษรที่ใช้สําหรับเขียนภาษาสันสกฤต.
|
แทะ
ก. เอาหน้าฟันกัดให้หลุดออกมาทีละน้อย ๆ, เล็มกินทีละน้อย ๆ, โดยปริยายหมายถึงอาการที่คล้ายคลึงเช่นนั้น เช่น ลูกไม่ทํามาหากิน มาคอยแทะเงินพ่อแม่.
|
|
