เรื่องเด่น เรื่องเล่าในพระธรรมบท ตอน . เรื่องพระขานุโกณฑัญญพระเถระตอไม้

ในห้อง 'พุทธศาสนา และ ธรรมะ' ตั้งกระทู้โดย joni_buddhist, 2 ตุลาคม 2017.

  1. joni_buddhist

    joni_buddhist จงเตือนตนด้วยตน ทีมงาน ทีม ธรรมทาน ผู้สนับสนุนเว็บพลังจิต

    วันที่สมัครสมาชิก:
    9 กันยายน 2005
    โพสต์:
    13,075
    กระทู้เรื่องเด่น:
    153
    ค่าพลัง:
    +62,767
    เรื่องเล่าในพระธรรมบท ตอน . เรื่องพระขานุโกณฑัญญเถระผู้ปราบโจรด้วยใจเมตตา
    22089953_498613903828394_6365928846231089745_n.jpg
    พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภพระขานุโกณฑัญญเถระ ตรัสพระธรรมบท พระคาถาที่ 111 นี้

    พระขานุโกณฑัญญเถระ เรียนกัมมัฏฐานในสำนักของพระศาสดาแล้วไปปฏิบัติธรรมอยู่ในป่า และได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ ขณะที่ท่านเดินทางกลับมาเพื่อจะกราบทูลพระศาสดา ท่านรู้สึกอ่อนเพลียก็ได้แวะลงจากทาง ไปนั่งเข้าฌานอยู่บนศิลาดาดแห่งหนึ่ง ในขณะนั้นพวกโจรห้าร้อยคนปล้นหมู่บ้านแห่งหนึ่งแล้วเอาสิ่งของที่ปล้นมาได้นั้นทำเป็นห่อคนละห่อเทินศีรษะเดินมา รู้สึกอ่อนเพลียมาก จึงแวะลงข้างทางเดินไปตรงจุดที่พระโกณฑัญญเถระนั่งเข้าฌานอยู่พอดี พวกโจรเห็นพระเถระเข้าใจว่าเป็นตอไม้ เพราะตอนนั้นมืดค่ำแล้ว โจรคนหนึ่งวางห่อสิ่งของที่ปล้นมาได้ลงบนศีรษะของพระเถระ ส่วนคนอื่นๆก็วางสิ่งของของตนพิงพระเถระไว้ จากนั้นก็แยกกันนอนหลับอยู่ในบริเวณนั้น พอตื่นขึ้นมาในตอนเช้าจะไปเอาของของตนก็ได้พบว่า สิ่งที่ตนคิดว่าเป็นตอไม้นั้นความจริงเป็นสิ่งมีชีวิต พวกโจรเข้าใจว่าพระเถระ “เป็นอมนุษย์” และพากันเตรียมจะวิ่งหนี แต่พระเถระได้กล่าวกับพวกโจรว่า อย่าได้กลัวไปเลย ท่านเป็นบรรพชิต ไม่ได้เป็นอมนุษย์ โจรเหล่านั้นจึงหมอบลงที่ใกล้เท้าพระเถระแล้วกล่าวคำขอขมาโทษ จากนั้นพวกโจรทุกคนได้ขอบรรพชากับพระเถระ และพระเถระก็ได้ให้โจรทั้งหมดบรรพชาตามประสงค์ ตั้งแต่นั้นมาพระเถระจึงได้มีนามว่า “ขานุโกณฑัญญะ”(พระโกญญัญญะตอไม้)

    พระโกณฑัญญเถระ พร้อมด้วยคณะพระภิกษุผู้บวชใหม่ ก็ได้เดินทางไปเฝ้าพระศาสดา และได้กราบทูลเรื่องราวทั้งหมดให้ทรงทราบ พระศาสดาจึงตรัสว่า “ภิกษุทั้งหลาย ความเป็นอยู่แม้วันเดียวของพวกเธอ ผู้ประพฤติในปัญญาสัมปทาในบัดนี้ ประเสริฐกว่าความตั้งอยู่ในกรรมของผู้มีปัญญาทรามเช่นนั้น เป็นอยู่ตั้ง 100 ปี”

    จากนั้น พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมบท พระคาถาที่ 111 ว่า

    โย จ วสฺสสตํ ชีเว
    ทุปฺปญฺโญ อสมาหิโต
    เอกาหํ ชีวิตํ เสยฺโย
    ปญฺญวนฺตสฺส ฌายิโนฯ

    ผู้มีปัญญาทราม มีใจไม่ตั้งมั่น
    ถึงจะมีชีวิตอยู่ตั้งร้อยปี
    ก็สู้คนมีปัญญา มีใจตั้งมั่น
    มีชีวิตอยู่แค่วันเดียว ไม่ได้.


    เมื่อพระสัทธรรมเทศนาจบลง ภิกษุทั้ง 500 รูป บรรลุพระอรหัต พร้อมด้วยปฏิสัมภิทาทั้งหลาย พระสัทธรรมเทศนา ได้มีประโยชน์แก่มหาชนผู้มาประชุมกัน.
     
Loading...
กระทู้ที่คล้ายกัน - เรื่องเล่าในพระธรรมบท ตอน เรื่องพระขานุโกณฑัญญพระเถระตอไม้
  1. joni_buddhist
    ตอบ:
    0
    เปิดดู:
    374
  2. joni_buddhist
    ตอบ:
    0
    เปิดดู:
    28
  3. joni_buddhist
    ตอบ:
    0
    เปิดดู:
    1,545
  4. joni_buddhist
    ตอบ:
    0
    เปิดดู:
    89
  5. joni_buddhist
    ตอบ:
    0
    เปิดดู:
    1,183

แชร์หน้านี้

Loading...